KAIPOUTHEOS. GR:                Ο Λάκης Χαλκιάς, ένας από τους τελευταίους μεγάλους και αυθεντικούς ερμηνευτές του λαϊκού και παραδοσιακού μας τραγουδιού, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό και μια ανεκτίμητη μουσική κληρονομιά.
Με μια σπουδαία πορεία που ξεπέρασε τα 60 χρόνια, πορεύτηκε στο ελληνικό τραγούδι με σπάνιο ήθος, σεβασμό και απόλυτη αξιοπρέπεια.
Γιος του κορυφαίου κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά, κουβαλούσε μέσα του μια βαθιά μουσική παράδοση, την οποία τίμησε στο έπακρο. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, συνεργάστηκε με τους κορυφαίους δημιουργούς και ποιητές της χώρας —από τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Γιάννη Μαρκόπουλο και τον Χρήστο Λεοντή, μέχρι τον Γιάννη Ρίτσο και τον Μάνο Ελευθερίου— και σφράγισε με τη στιβαρή φωνή του εμβληματικά έργα όπως ο Θεσσαλικός Κύκλος, οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι και οι Μετανάστες.
Ανάμεσα στις αμέτρητες επιτυχίες του, ξεχωριστή θέση στις καρδιές όλων κατέχει «Η Φάμπρικα», ( Συνθέτης: Γιάννης Μαρκόπουλος, Στιχουργός: Γιώργος Σκούρτης, Λάκης Χαλκιάς -1974)ένα τραγούδι-σύμβολο που ερμήνευσε με μοναδικό, καθηλωτικό τρόπο, δίνοντας φωνή στους μόχθους και τους αγώνες του απλού λαού
Το βίντεο αυτό αναρτάται ως ελάχιστος φόρος τιμής σε έναν σπουδαίο καλλιτέχνη, έναν άνθρωπο με μεγάλη καρδιά και μια «φωνάρα» που δεν θα ξεχαστεί ποτέ.
Οι ερμηνείες του θα συνεχίσουν να μας συντροφεύουν και να μας θυμίζουν το μεγαλείο του.
Καλό σου ταξίδι, Λάκη Χαλκιά.

Λάκης Χαλκιάς – Η φάμπρικα

Πρώτη εκτέλεση : Λάκης Χαλκιάς 1974

Στίχοι : Γιώργος Σκούρτης Μουσική : Γιάννης Μαρκόπουλος

Η φάμπρικα δε σταματά
δουλεύει νύχτα μέρα
και πώς τον λεν το διπλανό
και τον τρελό τον Ιταλό
να τους ρωτήσω δεν μπορώ
ούτε να πάρω αέρα

Δουλεύω μπρος στη μηχανή
στη βάρδια δύο δέκα
κι από την πρώτη τη στιγμή
μου στείλανε τον ελεγκτή
να μου πετάξει στο αυτί
δυο λόγια νέτα σκέτα

Άκουσε φίλε εμιγκρέ
ο χρόνος είναι χρήμα
με τους εργάτες μη μιλάς
την ώρα σου να την κρατάς
το γιο σου μην το λησμονάς
πεινάει κι είναι κρίμα

Κι εκεί στο πόστο μου σκυφτός
ξεχνάω τη μιλιά μου
είμαι το νούμερο οχτώ
με ξέρουν όλοι με αυτό
κι εγώ κρατάω μυστικό
ποιο είναι τ’ όνομά μου

Μαλαματένια Λόγια Μαρκόπουλος Γαργανουράκης Χαλκιάς

Μουσική:Γιάννης Μαρκόπουλος Στίχοι:Μάνος Ελευθερίου
Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχτές
τ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι
σου μάθαινε το αύριο και το χτες
μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη
με του καιρού δεμένος τις κλωστές

Τ αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία
που στράγγιξες χαμένα μια γενιά
καλύτερα να σ έλεγαν Μαρία
και να σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά
κι όχι να ζεις μ αυτή την κομπανία
και να μην ξέρεις τ άστρο του φονιά

Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι
απ του καιρού την άγρια πληρωμή
στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι
τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή
και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει
και το μαράζι δίχως αφορμή

Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι
τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά
κι απ το παλιό μαρτύριο να χει μείνει
ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
γυναίκες στη γωνιά μ ασετιλίνη
παραμιλούν στην ακροθαλασσιά

Και στ ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια
θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή
πώς έγινε με τούτο τον αιώνα
και γύρισε καπάκι η ζωή
πώς το φεραν η μοίρα και τα χρόνια
να μην ακούσεις έναν ποιητή

Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά
ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη
και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά
μαλαματένια λόγια στο χορτάρι
ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά

Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες
και ξημερώνοντας μέρα κακή
τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες
με πήραν και με βάλαν σε κλουβί
και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες
παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί

Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια
κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής
περνούσα τα δικά σου δικαστήρια
αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις
να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια
και σαν κακούργο να με τιμωρείς

Ο λεβέντης (Λάκης Χαλκιάς)

Ο ΛΕΒΕΝΤΗΣ
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Στίχοι: Νότης Περγιάλης
Ερμηνεία: Λάκης Χαλκιάς

Σαν τον αητό φτερούγαγε στη στράτα
τον καμαρώνει η γειτονιά στα παραθύρια
με χαμηλά τα μαύρα του τα μάτια
λεβέντης εροβόλαγε.

Στα ματιά του ένα σύννεφο
μες την καρδιά του σίδερο.
Κυλάει το αίμα, σκέπασε τον ήλιο
κι ο χάρος εροβόλαγε.

Σφαλούν τα μάτια κι’ οι καρδιές
σφαλούν τα παραθύρια
μετά χυμάει ο Χάροντας καβάλα
κι’εκείνος χαμογέλαγε.

Ποιός κατεβαίνει σήμερα στον Άδη;
Ποιόν κουβεντιάζει η γειτονιά κι ανανταριάζει;
Γιατί βουβά είναι τα βουνά κι οι κάμποι;
Λεβέντης εροβόλαγε.

Το αρχοντόπουλο ~ Λάκης Χαλκιάς

Ο Λάκης Χαλκιάς καλεσμένος στην εκπομπή του Πάρη Μήτσου ”τα παντελόνια είναι περίεργα ρούχα,ερμηνεύει το παραδοσιακό τραγούδι ”Το αρχοντόπουλο”.

Αποποίηση ευθυνών: Σας ενημερώνουμε ότι αυτό το κανάλι μεταφέρει από Ελληνικά και Ξένα κανάλια ειδήσεις ή/και εκπομπές με θέματα και θεματολογία με την οποία δεν συμφωνούμε ή διαφωνούμε απαραίτητα. Όλα τα πνευματικά δικαιώματα και η διαχείρισή τους ανήκουν στο εκάστοτε κανάλι η ανεξάρτητο παραγωγό. Ο δικός μας ο σκοπός, ως εκ τούτου είναι ΜΟΝΟ ενημερωτικός και ο ρόλος μας ουδέτερος σε ιδέες ή/και συμπεριφορές.
 Το κανάλι μας δεν συμφωνεί απαραίτητα με τις απόψεις που προβάλλονται στα βίντεο
ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΑ & ΥΒΡΙΣΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ